ΤΟ ΑΥΓΟ ΕΣΠΑΣΕ ΑΠΟ ΚΑΙΡΟ

Τα «τάγματα ασφαλείας» ξανάρχονται

Αυτόκλητοι πολιτοφύλακες στρατολογούν και εκπαιδεύουν πολίτες με σκοπό να πάρουν τον νόμο στα χέρια τους για να αντιμετωπίσουν την αύξηση της εγκληματικότητας

Οι οργανωμένες επιχειρήσεις στρατολόγησης γίνονται μέσα από ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης. Εκεί δίνονται όλες οι πληροφορίες για τη στρατολόγηση μελών, ενώ επιχειρείται να δικαιολογηθούν οι ενέργειες αυτές λόγω της έκτακτης κατάστασης της χώρας

Τον νόμο στα χέρια τους επιχειρούν να πάρουν ομάδες αυτόκλητων πολιτοφυλάκων, η λειτουργία και ο σκοπός των οποίων θυμίζουν έντονα παραστρατιωτικές οργανώσεις. Οργανωμένες ομάδες που ρέπουν προς την ακροδεξιά στρατολογούν πολίτες και τους εκπαιδεύουν. Τα επικίνδυνα αυτά φαινόμενα εξαπλώνονται θυμίζοντας παλαιότερες εποχές.
Με καθαρή ακροδεξιά ρητορική τα μέλη των ομάδων αυτών επιχειρούν να εκμεταλλευθούν τα φαινόμενα εγκληματικότητας και να αναδείξουν τον δικό τους ρόλο ως «συμπαραστάτη» στα σώματα ασφαλείας και στις ένοπλες δυνάμεις. Ο εθνικιστικός λόγος κυριαρχεί, καθώς επισείεται ο κίνδυνος εξ Ανατολών, ενώ οι ομάδες αυτές παραπέμπουν σαφώς σε «τάγματα εφόδου».
Μια πλειάδα συνδεδεμένων ιστότοπων αναδεικνύουν τη σημασία που έχει η δημιουργία «πατριωτικής πολιτοφυλακής», με έναν όπως λένε αντικειμενικό στόχο, «να είναι έτοιμοι την κρίσιμη ώρα».

Τα κείμενα για την «πατριωτική πολιτοφυλακή» έχει αναρτήσει το «γεράκι του Αιγαίου» και προτρέπει κάθε πατριώτη να γίνει μέλος της οργάνωσης.

Η ομάδα αυτή έχει οργανώσει εδώ και πάρα πολύ καιρό «εκπαιδευτικές» ασκήσεις στα... βουνά ώστε οι «εθελοντές» να είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν την... ένοπλη εξέγερση και να παρέμβουν στο χάος που θα δημιουργηθεί. Οι οργανωμένες επιχειρήσεις στρατολόγησης «εθελοντών» γίνονται μέσα από social media, καθώς όχι μόνο δίνουν όλες τις πληροφορίες για τη στρατολόγηση μελών, αλλά επιχειρούν να δικαιολογήσουν τις ενέργειες αυτές λόγω της έκτακτης κατάστασης της χώρας

''.......τουλαχιστον μη την Εξευτελιζεις.''

Οι  δοξαστικοι  θα  περισσεψουν......  ΕΠΏΝΥΜΟΙ   θα  σπευσουν  να  υποδεχθουν  να φωτογραφηθουν ,με  τον
 ΑΞΙΈΠΑΙΝΟ  ΝΕΟ.
, θ'  ακουσθουν   χιλιοειπωμένοι
 Δεκαρικοι 
σε  μια περιοδο  που  προσφερεται  για

ΔΗΜΟΚΟΠΊΑ   και  ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ.

Την  ιδια  ωρα   το   βραβειο  του  ΣΠΥΡΟΥ  ΛΟΥΗ   που  εφερε  την  αγνωστη  μεχρι  την  στιγμη  εκεινη  [1896]

  ΕΛΛΑΔΑ  

ΣΤΟ  ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ   ΤΟΥ  ΤΟΤΕ  ΓΝΩΣΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

     ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ  που    ΠΕΡΗΦΑΝΑ    ΔΙΑΤΗΡΟΥΣΑΝ   ΤΡΕΙΣ  ΓΕΝΙΕΣ   .
 Χρειασθηκαν  τρια  Χρονια  Κρατικης   Αναλγησιας  εν  μεσω
''ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ''

Η   περηφανια   να  περιφερεται  ,να  συρεται  στις  γειτονιες   του  ''Αλ..Χαλιλη''

....................................................................................................................................................................

Για  τις  Υπηρεσιες  του  Ανυπαρκτου  χρονια  τωρα  Υπ.  Πολιτισμου δεν αποτελεί κειμήλιο και δεν τους ενδιαφέρει!!!!!

«Δεν αποτελεί κειμήλιο το κύπελλο. Δεν βρίσκεται πουθενά καταγεγραμμένο στα κειμήλια, οπότε μπορείτε να το πουλήσετε όπου θέλετε».!!!!!!!

Αυτή ήταν η απάντηση που έδωσε το υπουργείο Πολιτισμού, στις 8 Φεβρουαρίου 2012, στο τελευταίο κι «απελπισμένο αίτημα»!!!! του συνονόματου εγγονού του Σπύρου Λούη για τη διάσωση του πρώτου ΘΡΥΛΙΚΟΥ  ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ  κυπέλλου της Ελλάδας

ΣΚΑΣΤΕ  ΛΟΙΠΟΝ,   ΑΦΗΣΤΕ   ΗΣΥΧΟ  ΤΟ  ΠΑΛΙΚΑΡΙ  

κι  ακουστε  το  κατηγορο  του  ποιητη!!!
Σε  σας  απευθυνεται  καθως  τιποτα  δεν  αλλαξε  απο  κεινη  την  ημερα  που  δεν  σας  αντεξε!!!

Θάνατος είν' οι κάργες που χτυπιούνται
στους μαύρους τοίχους και στα κεραμίδια,
θάνατος οι γυναίκες που αγαπιούνται
καθώς να καθαρίζουνε κρεμμύδια.

Θάνατος οι λεροί, ασήμαντοι δρόμοι

με τα λαμπρά, μεγάλα ονόματά τους,

ο ελαιώνας, γύρω η θάλασσα, κι ακόμη ο ήλιος,

θάνατος μέσα στους θανάτους.

Θάνατος ο αστυνόμος που διπλώνει,

για να ζυγίσει, μιά "ελλιπή" μερίδα,

θάνατος τα ζουμπούλια στο μπαλκόνι

κι ο δάσκαλος με την εφημερίδα.

Βάσις, Φρουρά, Εξακονταρχία Πρεβέζης.

Την Κυριακή θ' ακούσουμε τη μπάντα.

Επήρα ένα βιβλιάριο Τραπέζης,

πρώτη κατάθεσις δραχμαί τριάντα.

Περπατώντας αργά στην προκυμαία,

"υπάρχω;" λες, κι ύστερα: "δεν υπάρχεις!"

Φτάνει το πλοίο. Υψωμένη σημαία.

Ίσως έρχεται ο κύριος Νομάρχης.

'Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους αυτούς,

ένας επέθαινε από αηδία...

Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους,

θα διασκεδάζαμε όλοι στη  κηδεια....

ΜΙΑ ΖΩΗ ΣΤΟΥΣ '' ΔΡΟΜΟΥΣ''

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ATHENS NEWS

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ATHENS NEWS

Δημοσιογράφος: George Gilson

1.- Γιατί  θεωρείτε την υπερψήφιση του νέου μνημονίου προδοσία, και τι μπορεί να κάνει ο λαός να αντιμετωπίσει μια τέτοια κατάσταση;

Μ.Θ. Στα 2009 η Ελλάδα βρισκόταν σε ένα επίπεδο, ας πούμε 100. Σε δύο χρόνια η Τρόικα, το ΔΝΤ και η Κυβέρνηση μας οδήγησαν στο ΜΗΔΕΝ (όπως το ομολόγησε και ο κ. Παπαδήμος πρόσφατα.  Μου κάνει μεγάλη εντύπωση το γεγονός ότι πολλοί δεν διερωτώνται πώς γίνεται η κάθοδος προς το Χάος, όταν κάθε τόσο μας λένε ότι η Ευρώπη μας στέλνει τόσες και τόσες δεκάδες δισεκατομμύρια; Πού πήγαν αυτά; Πού πάνε; Θα σας το πω εγώ: Όπως έρχονται, ξαναγυρίζουν πίσω στους δανειστές μας, ενώ ταυτόχρονα επιβαρύνεται το κράτος με νέα χρέη και τόκους. Και έτσι το ΑΕΠ από 13% έφτασε στα 160% που δεν ξεπληρώνεται ούτε σε 100 χρόνια! Αν προσθέσουμε και τα νέα 130 δισεκατομμύρια του κ. Παπαδήμου, το ΑΕΠ θα εκτιναχθεί στα 180%, γεγονός που δεν συνέβη έως σήμερα σε κανένα άλλο κράτος και για μας σημαίνει 150 χρόνια δεμένοι χειροπόδαρα πάνω στον πάσαλο του Χρέους και των τόκων. Και σας ρωτώ: Με ποιο δικαίωμα κόμματα ουσιαστικής μειοψηφίας, το ΠΑΣΟΚ του 6% και η Ν.Δ. του 20% αποφασίζουν για το μέλλον της χώρας και μάλιστα για 100 χρόνια; Κάτι τέτοιο ούτε ολόκληρος ο σημερινός λαός δεν έχει το δικαίωμα να αποφασίσει για τις επόμενες γενιές... Ειδικά για την Εθνική Ακεραιότητα!


2.- Ποιες ήταν οι σκέψεις σας για τις αγορεύσεις στην βουλή, και από τους υποστηρικτές του μνημονίου και τους αντιπάλους;


Μ.Θ. Δεν με ενδιαφέρει μια Βουλή εθνικής μειοψηφίας. Μιας και όλοι μαζί είναι κάτω του 50% των ψηφοφόρων. Συνταγματικά είναι παράνομοι και πραξικοπηματίες όπως οι Χουντικοί.


3.- Η άτακτη χρεοκοπία θα ήταν καλύτερη από τα μέτρα του μνημονίου; Τι συνέπειες θα είχε μια άτακτη χρεοκοπία για τις μεσαίες και ασθενέστερες τάξεις; Θα ήταν καλύτερα από το μνημόνιο;


Μ.Θ. Πώς είναι δυνατόν να μιλά κανείς για χρεοκοπία σαν μελλοντικό γεγονός, όταν σήμερα ζούμε ήδη μέσα στην απόλυτη χρεοκοπία; 423..000 επιχειρήσεις έχουν κλείσει, η ανεργία καλπάζει πάνω από τις 20 μονάδες. Δεν βλέπεις τον κόσμο που ψάχνει στα σκουπίδια και κοιμάται στα πεζοδρόμια; Δηλαδή αυτοί οι ίδιοι (Τρόικα, Κυβέρνηση) που μας οδήγησαν ενσυνείδητα στην χρεοκοπία, διατείνονται σήμερα ότι θέλουν να μας σώσουν από την χρεοκοπία! Αν είναι δυνατόν !

Με το νέο Μνημόνιο νομιμοποιούν το Μνημόνιο 1, που δεν ψηφίστηκε από 180 βουλευτές. (Εκτός του ότι όπως έχει επανειλημμένα τονίσει ο Καθηγητής κ. Κασιμάτης, ούτε οι 300 βουλευτές δεν έχουν δικαίωμα να διαπραγματεύονται την εθνική μας ακεραιότητα). Άρα είναι παράνομες όλες οι πράξεις που έγιναν εις εφαρμογήν του. Άρα και η Τρόικα, η κυβέρνηση και όλοι οι πολιτικοί που αποφάσιζαν κατά την περίοδο αυτή, είναι όλοι παράνομοι. Όλες οι αποφάσεις, ενέργειες και πράξεις, παράνομες! Και να είστε βέβαιοι ότι μια μέρα θα δικαστούν και θα τιμωρηθούν.

4.- Γιατί δεν μπορέσατε να ενώσετε τον λαό σε αντι-μνημονιακό μέτωπο, και τι προσδοκίες έχετε από το νέο σχήμα «Ελλάδα»;


Μ.Θ. Καλέσαμε, ο Μανώλης Γλέζος κι εγώ, τον Λαό να πλημμυρίσει την Αθήνα και το έκανε. Πόσοι ήταν; Εκατοντάδες χιλιάδες. Τρομοκρατημένη η Εξουσία έριξε τα δηλητηριώδη αέρια, τα πρώτα-πρώτα κατ' ευθείαν επάνω μας για να μας σκοτώσουν. Ο Γλέζος λιποθύμησε και έπεσε. Εγώ τα πρώτα λεπτά είδα το Χάρο με τα μάτια μου, γιατί δεν μπορούσα να αναπνεύσω. Όμως αργότερα συνήλθα και επέστρεψα στο πόστο μου. Μπροστά στα ΜΑΤ που φύλαγαν τη Βουλή. Τότε τους είπα με τη ντουντούκα: «Μη φοβάστε. Δεν πρόκειται να κάνουμε «ντου». Αυτό θα το κάνουμε αργότερα. Όταν θα είμαστε έτοιμοι». Και τότε άρχισαν να ρίχνουν δεκάδες «μπόμπες» κάθε είδους. Από τους καπνούς και τα αέρια σκοτείνιασε ο τόπος. Σώθηκα γιατί είχα μάσκα, ενώ ο Γλέζος βρισκόταν στο Ιατρείο. Έτσι η Ε.ΛΑ.Δ.Α. πάει καλά και να είστε βέβαιοι ότι θα εκπληρώσει τον σκοπό για τον οποί έγινε.


5.- Η αριστερά μπορεί από μόνη της να αντιστρέψη το μνημόνιο;


Μ.Θ. Όχι μόνο η Αριστερά αλλά ΟΛΟΣ ο Λαός. Από την Πατριωτική Αριστερά έως την Πατριωτική Δεξιά. Η Πατρίδα. Η Ελλάδα. Ενωμένοι  όλοι μαζί σε μια γροθιά μια μέρα θα διώξουμε ανάξιες κυβερνήσεις, Τρόικες και Μέρκελ - Σαρκοζί.

Η Ελλάδα είναι πλούσια. Ο Λαός μας εργατικός. Τι μας λείπει; Η ουσιαστική Εθνική Ανεξαρτησία. Από το τέλος του Εμφυλίου, από το 1950 για όλα τα μεγάλα θέματα αποφασίζουν οι Αμερικανοί. Διπλωματία, Άμυνα, Οικονομία, Πολιτική. Τι είναι τα Κόμματα Εξουσίας; Αυτά που έχουν την ευλογία των ΗΠΑ και έχουν ορκιστεί να κρατάνε την Αριστερά στη γωνία. Σήμερα όμως άρχισε να ξυπνά η Πατριωτική Αριστερά. Αυτή που έσωσε την Ελλάδα από τους Ναζί και πάλεψε πρώτη τη Χούντα και τελικά έφερε τη Δημοκρατία. Όσο γι' αυτό, είμαι σε θέση να γνωρίζω την κρυμμένη αλήθεια... Επανέρχομαι στα δύο κόμματα Εξουσίας. Δεν είναι τάχα οι ηγεσίες τους που μας οδήγησαν στον υπερβολικό δανεισμό, σε φαινόμενα διαφθοράς, στην υπαγωγή μας στο ΔΝΤ κι από κει (2010) στη σημερινή καταστροφή; Κι αυτό δεν το λέω μόνο εγώ αλλά ο ελληνικός λαός, που τιμώρησε το ΠΑΣΟΚ, τον Γιωργάκη και από το 44% του 2009 το κατέβασε στο 6%. Αυτή είναι η λαϊκή ετυμηγορία και η απόδειξη ότι ο Λαός μας άρχισε να γνωρίζει, να ξυπνά και να διαδηλώνει.

6.- Είναι σημαντικό ότι όλο το χρέος υπάγεται στο Αγγλικό δίκαιο;


Μ.Θ. Είναι κατ΄' αρχήν ντροπή για την Ελλάδα και τους Έλληνες. Αυτοί που το αποφάσισαν, θα μείνουν στην ιστορία σαν οι νέοι ραγιάδες.


7.- Για την χρεοκοπία φταίνε οι έλληνες, οι Γερμανοί  με την εμμονή τους στην άγρια λιτότητα, ή η παντοδυναμία των αγορών;  Πού βλέπετε να βαδίζει η Ευρώπη με την αντιμετώπιση της κρίσης;

Μ.Θ. Η μόνη μεγάλη Κρίση είναι η Κρίση του διεθνούς Καπιταλισμού, που βρίσκεται αντιμέτωπος με την διεθνή Μάφια των κολοσσών του χρηματοπιστωτικού χρήματος. Του άϋλου χρήματος. Που ως φαίνεται έχει εξαγοράσει τη σημερινή ηγεσία της Ευρώπης. Που δεν ξέρει ακόμα ότι βάζει τη θηλιά στον λαιμό της. Σήμερα απειλεί και φέρεται σαν θύτης. Αύριο όμως θα είναι κι αυτή (ΟΛΗ η Ευρώπη) θύμα, όπως κι εμείς.

8.- Πώς βλέπετε να εξελίσσεται το πολιτικό σύστημα μετά τις διαγραφές δεκάδων βουλευτών ΠΑΣΟΚ και ΝΔ;
 
Μ.Θ. Μετά το 6% του ΠΑΣΟΚ, θα έχουμε σίγουρα την ίδια πτώση και στη Νέα Δημοκρατία. Πιθανόν θα βγουν νέα κόμματα, βασικά από τους ίδιους ανθρώπους, με τα ίδια μυαλά. Δηλαδή την παραδοχή της εθνικής μας εξάρτησης και της παρουσίας της ξένης ουσιαστικής κυβέρνησης. Το ισχύον πολιτικό Σύστημα μοιάζει με μια αμαξοστοιχία, που τρέχει επάνω σε ράγες που μας έχουν βάλει οι ξένοι και που οδηγούν προς την κατεύθυνση που θέλουν οι ξένοι. Τι σημασία λοιπόν έχει αν γεμίσουν τα βαγόνια με νέα κόμματα; Αν αλλάζει και ο Μηχανοδηγός-Πρωθυπουργός; Το τραίνο δεν γυρίζει ούτε αριστερά ούτε δεξιά. Δεν έχει τιμόνι. Και σ' αυτό ειδικά το τραίνο τόσο η ταχύτητα όσο και το φρένο καθορίζεται από τους ξένους. Και ως προς το σήμερα γνωρίζουμε προς τα πού μας οδηγούν οι ξένοι. Προς το απόλυτο χάος. Δηλαδή πολύ πιο βαθειά από το σημερινό ΜΗΔΕΝ.

Επομένως για μας μόνο μια σωτήρια λύση υπάρχει: Να κόψουμε τις ράγες και να τις αντικαταστήσουμε με άλλες, δικές μας, αυτές που θα αποφασίσει ο ελληνικός λαός, εάν κάποτε θα έχει τη δύναμη να πάρει τη Μοίρα του στα χέρια του.

9.- Οι καταστροφές στην Αθήνα πιστεύετε ότι ήταν βάσει σχεδίου ή  έκφραση αυθόρμητης οργής; Βλέπετε κίνδυνο μεγάλης κοινωνικής έκρηξης;


Μ.Θ. Οπωσδήποτε έγιναν βάσει σχεδίου, για να τρομάξει ο Λαός. Αν δεν ήταν τα ΜΑΤ με τα αέρια και τη βία, θα είχαμε ένα εκατομμύριο γύρω από τη Βουλή. Μαζί με τα ΜΑΤ, χέρι-χέρι, μας πολεμούν και οι κουκουλοφόροι. Ακολουθούν οι συμμορίες, οι κλέφτες, τα κατακάθια της κοινωνίας που επωφελούνται, που κλέβουν και καίνε. Έτσι η εικόνα γίνεται εφιαλτική, ώστε να σκεπαστεί και να εξαφανιστεί κάτω από το νέφος και τις φλόγες η πραγματική πραγματικότητα. Δηλαδή οι εκατοντάδες χιλιάδες των ελεύθερων πολιτών που διαδηλώνουν ειρηνικά. Κι αυτό ακριβώς, δηλαδή ο συγκρατημένος θυμός - αγανάκτηση - οργή - αποφασιστικότητα είναι που τρομάζει την Εξουσία που προσπαθεί να τα κουκουλώσει με κάθε τρόπο. Ακόμα και προ παντός με την καταστροφή. Έτσι  ο μόνος υπεύθυνος γι' αυτή την κόλαση είναι η σημερινή πολιτική ηγεσία. Η Κυβέρνηση!

ΠΗΓΗ: http://www.spitha-kap.gr/el/articles/?nid=2123

ΧΡΟΝΗΣ ΜΙΣΣΙΟΣ

"Για πρώτη φορά, ζω σε μια κοινωνία, η οποία δείχνει να 'χει πάθει εγκεφαλικό! Δεν αντιδρά με τίποτα!" ο Χρόνης Μίσσιος, σ' αυτό το πρώτο μέρος της συνέντευξης, μιλά στην Κρυσταλία Πατούλη, για τη σημερινή κατάσταση της χώρας, τονίζοντας μεταξύ άλλων, ότι "πρέπει να αντιληφθούμε ποιά είναι η ουσία και το νόημα της ζωής! Δηλαδή, δεν γίνεται αντί να ζούμε, να προσπαθούμε να επιβιώσουμε!" και προτείνοντας "να πάρουμε τα βουνά, να ξαναεποικήσουμε την Ελλάδα".

Η κρίση που περνάμε, είναι πολυεπίπεδη, δεν είναι μονάχα οικονομική. Oυσιαστικά είναι κρίση αξιών και χρεοκοπίας του λογοκρατούμενου και τεχνοκρατικού πολιτισμού μας. Τους κινδύνους για την οικολογική κρίση, πια, του πλανήτη, δεν τους αμφισβητεί κανείς, και όλο και περισσότεροι άνθρωποι συνειδητοποιούν την ανάγκη να στρατευτούν σε τέτοιου είδους προσπάθειες για να σώσουν ή να βελτιώσουν το περιβάλλον. Αυτό, όμως, είναι το ένα μέρος: Ο περιβαλλοντολογικός ακτιβισμός. Διότι στην πραγματικότητα υπάρχουν δύο περιβάλλοντα:
Το ένα είναι το φυσικό περιβάλλον και το άλλο είναι το κοινωνικό περιβάλλον, το ανθρώπινο περιβάλλον.
Το πρόβλημα προκύπτει από το γεγονός, ότι το ανθρώπινο περιβάλλον είναι οργανωμένο κατά τέτοιο τρόπο και δρα κατά τέτοιο τρόπο, ώστε καταστρέφει το φυσικό περιβάλλον. Συνεπώς για να διατυπώσουμε ένα οικολογικό αίτημα, που θα σημαίνει την σωτηρία του πλανήτη και συνεπώς της ζωής πάνω σε αυτόν, πρέπει να προσπαθήσουμε να δούμε πως θα ανατρέψουμε τις πρακτικές που οδηγούν στην καταστροφή του και πως θα οδηγηθούμε σ’ έναν βαθύτερο κοινωνικό μετασχηματισμό, ο οποίος θα αποκαταστήσει τη φυσική σχέση του ανθρώπου με τη φύση.
Αυτό σημαίνει, μια εξανάσταση της ανθρώπινης συνείδησης, σημαίνει μια καθημερινή απόκρουση της βαρβαρότητας του συστήματος και μιας διαφορετικής τοποθέτησης στη συμπεριφορά του ανθρώπου απέναντι σε αυτά τα προβλήματα. Και αυτό είναι πάρα πολύ δύσκολο. Γιατί αυτή τη κουλτούρα, ότι ο άνθρωπος είναι ο κυρίαρχος του πλανήτη, και ότι ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο και τον διόρισε κυρίαρχο του πλανήτη και του είπε ότι: «όλα αυτά είναι δικά σου», την κουβαλάμε από τα γεννοφάσκια μας!
Πρέπει να απαλλαχτούμε από τις θεωρίες του ανθρωποκεντρισμού, όπως και από τις αφελείς θεωρίες της θρησκείας και όλων αυτών των πραγμάτων. Αλλά κυρίως, πρέπει να αντιληφθούμε ποια είναι η ουσία και το νόημα της ζωής! Δηλαδή, δεν γίνεται αντί να ζούμε, να προσπαθούμε να επιβιώσουμε!
Κάθε πλάσμα έρχεται στον κόσμο με δικαιώματα, με δυνατότητες, να ζήσει τη ζωή του, να χαρεί, να είναι χορτάτο, να καλύπτει τις ανάγκες του, κλπ. Αλλά ο άνθρωπος έρχεται σ’ έναν κόσμο, όπου εκτός από τους πορφυρογέννητους, δεν ξέρει που πάει και τι κάνει, και πώς να ζήσει.
Ταυτόχρονα αυτή η ολιστική οικολογία- οικολογική αντίληψη, η οποία δεν ασκείται μόνο σ’ έναν οικολογικό ακτιβισμό αλλά βλέπει και θέλει και παλεύει να αναστρέψει τις καταστροφικές δομές του συστήματος και να εδραιώσει έναν καινούριο πολιτισμό, είναι σημαντική γιατί είναι η μόνη διαδικασία η οποία απαιτεί όχι την υπακοή ή την υποταγή των ανθρώπων σε μια πίστη ή σε μια ιδεολογία αλλά απαιτεί την αφύπνιση της συνείδησής του και την κατανόηση του νοήματος της ζωής.
Η ζωή είναι ένα χάρισμα. Είναι ένα χάρισμα που μας δίνεται μια φορά. Μια φορά! Και πρέπει να το χαρούμε, πρέπει να το δωρίσουμε, πρέπει να το ζήσουμε!
Η οικολογία μάς απαλλάσσει, επίσης, και από το άγχος του θανάτου. Ξέρουμε, ότι αυτό το δώρο, είναι με ημερομηνία λήξεως, και συνεπώς πρέπει να το χαρούμε και όχι να το σπαταλάμε μέσα σε βάσανα. Τι είναι αυτά τα πράγματα; Που κατάντησαν τη ζωή μας σήμερα;

Σε βλεπω μερες τωρα..........

Ανημερα   σε  κρύψανε!!!!

--Σε  βλεπω   στην   Αλληλεγγυη,  στην  Κλιμακα,  στη   Δημαρχια. Καθαρο  περιποιημενο  μονο  που  εχεις   το  κεφαλι  σκυμμένο.  Εκει   γυρω   στα   70 -80   κατι   μου  θυμιζεις!!!!!

Καπου  σ'  εχω   συναντησει!!!!

Αρχικα   στη   δεκαετια   του   '30  ,στα   παραπηγματα   της  Καισαριανης   της   Κοκκινιας  στα   Πετραλωνα,  στην  Καλαμαρια  και  πριν  προλαβεις   ν'  αναστηθεις   σε   βρισκω  ΑΓΚΑΛΙΑ  ΜΕ  ΤΗΝ  ΕΞΟΡΙΣΤΗ   ΜΑΝΑ..

 ΑΛΛΟΤΕ   ΣΤΗΝ  ΑΝΑΦΗ 

ΔΕΚΑΕΤΙΑ   '30   ΑΛΛΟΤΕ   ΣΤΟ  ΤΡΙΚΕΡΙ  ΔΕΚΑΕΤΙΑ  '40

...........

παντα   πεινασμενο.......
-Σε   γνωριζω   απο  τον  ΛΟΥΝΤΕΜΗ  την  ΑΛΕΞΙΟΥ  την  ΠΑΙΖΗ........απο  τις   αφηγησεις   ανδρων   και   μανάδων........
--Σε   γνωριζω   απο  τους  αγωνες   του  '50....τοτε  που  η  παλη  για  το μεροκάματο  και  την  ασφαλιση  επιβραβευόταν   με  ταξιδι  ΑΝΑΨΥΧΗΣ  στα  νησια  του  Αιγαιου, τοτε  που  οι  ΔΟΣΊΛΟΓΟΙ  εκτιζαν  τα  νεα  ΤΖΑΚΙΑ!!!!

--Σε  ειδα  με  την  ΚΑΡΟ  ΠΕΤΣΕΤΑ [ Ψωμι -ελια- ρεγκα ] να  χτιζεις  την  κατεστραμενη  Ελλαδα  και  να  σακατευεσαι  στην  οικοδομη, ν'  αφηνεις  τον  ξεχασμενο  καμπο  και  τα  αγονα  βραχια  για  μια  θεση  στον  ηλιο  της  μεγαλης   πολης,  με  τον  ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΑ  να  παρακολουθει  τα  βηματα  σου.

--Εκτισες  το  πρωτο  δωματιο  στις  παρυφές  των  πολεων , ως  παρίας , παντρευτηκες   εκανες  παιδια........πληρωνες  την  ασφαλεια  σου  για  τα  γεραματα.

Μονο  που  τα  χρηματα  σου, ο κοπος  σου  γινοταν  ΠΑΓΩΜΕΝΕΣ  ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ  για  τους  ΚΡΑΤΙΚΟΔΙΑΙΤΟΥΣ  ΕΛΛΗΝΕΣ  ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΥΣ  ''ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ''

-Περιμενες  να  βγεις  στη  ΣΥΝΤΑΞΗ  να  ξαποστασεις  περηφανος  με ασπρα  μαλλια.

--Σε  ΚΟΡΟΙΔΕΨΑΝ  μονο  που  τουτη  την  φορα, σε  ΚΟΡΟΙΔΕΨΑΝ  κατι  55αρηδες  σημερινοι,  καποια  ΤΣΟΓΛΑΝΙΑ  ΤΟΥ  ΚΕΡΑΤΑ, που  τους  ειπαν  μικρομεσαιους,  για  να  γινουν  δυναστες  και  να  σου  ζητουν  να  ΠΕΘΑΝΕΙΣ  οσο  γρηγοροτερα  γινεται  για  το  καλο  της  ΠΑΤΡΙΔΑΣ!!!!!

--Καπου  καποτε  διασταυρωθηκαν  οι  δρομοι  μας, τα  βλεμματα  μας,  σε ξερω  χωρις  να  με γνωριζεις , ανηκω  στη  ΓΕΝΙΑ  που  εξεθρεψε  τα  ΤΣΟΓΛΑΝΙΑ  !!!!! ΕΠΡΕΠΕ  ΝΑ  ΚΑΝΩ  ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ!!!!.

Εστω κι αν ειναι παραμυθι αξιζει τον κοπο.

 Αλλωστε   τα  παραμυθια  χρειαζονται  οσο τιποτε  αλλο  στους  χαλεπους  καιρους.

Παραμυθια   που  συντελούν στην  αναταση  του  πνευματος.

και   αχι  στην  ''ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ''

ΕΙΡΕΣΙΩΝΗ ( Κότινος), ο πρόγονος του Χριστουγεννιάτικου Δέντρου

Η Ειρεσιώνη (από το είρος = έριον, μαλλίον) είναι κλάδος αγριελιάς (κότινος) στολισμένος με γιρλάντες από μαλλί λευκό και κόκκινο και τους πρώτους φθινοπωρινούς καρπούς (σύκα, καρύδια, αμύγδαλα, κάστανα, δημητριακά, κ.λ.π., εκτός του μήλου και του αχλαδιού). Ήταν έκφραση ευχαριστίας για την γονιμότητα του λήξαντος έτους και παράκληση συνεχίσεως της γονιμότητας και ευφορίας και κατά το επόμενο έτος και ήταν αφιερωμένη στην Αθηνά, τον Απόλλωνα και τις Ώρες (Ευνομία, Δίκη, Ειρήνη). Την εβδόμη ημέρα του μηνός Πυανεψιώνος (22 Σεπτεμβρίου – 20 Οκτωβρίου), παιδιά των οποίων και οι δύο γονείς ζούσαν ,περιέφεραν την Ειρεσιώνη στους δρόμους της πόλης των Αθηνών τραγουδώντας τις καλένδες (κάλαντα) από σπίτι σε σπίτι, παίρνοντας το φιλοδώρημά τους από τον νοικοκύρη ή την κυρά και όταν έφθαναν στο σπίτι τους κρεμούσαν την Ειρεσιώνη πάνω από την εξώπορτά τους, όπου έμενε εκεί μέχρι την ιδία ημέρα του νέου έτους, οπότε, αφού τοποθετούσαν την νέα, κατέβαζαν την παλιά και την έκαιγαν. Άλλα παιδιά κρεμούσαν την Ειρεσιώνη πάνω από την θύρα του Ιερού του Απόλλωνος.

Ιδού ένα απόσπασμα από τα κάλαντα: Η Ειρεσιώνη φέρνει κάθε τι καλό, σύκα και αφράτα ψωμάκια που μας τρέφουν και μέλι γλυκό και λάδι απαλό και ξέχειλους κύλικες με καλό κρασί για να μεθύσει και να κοιμηθεί. «Τα κλαδιά των δέντρων τα στόλιζαν με άνθη, ταινίες (κορδέλες), έρια (μαλλιά) και μικράς σφαίρας εκ μετάλλου, που παρίσταναν τους πλανήτας, τον Ήλιον και την Σελήνην.» Εκτός από τα κλαδιά της ελιάς, περιέφεραν επίσης και κλαδιά Δάφνης προς τιμήν του Απόλλωνος στα Θαργήλια, εορτή που ετελείτο την Άνοιξη (27 Απριλίου – 26 Μαΐου), όπου πάλι έκαιγαν την παλιά Ειρεσιώνη και κρεμούσαν την νέα έξω από τις πόρτες τους. Πρόγονος λοιπόν του Χριστουγεννιάτικου δέντρου είναι η Ειρεσιώνη , όπου μέσω αυτής μεταδόθηκε το έθιμο του στολισμένου δέντρου στους βόρειους λαούς από τους Έλληνες ταξιδευτές, οι οποίοι ελλείψεως ελαιοδένδρων, στόλιζαν κλαδιά από τα δέντρα που εφύοντο στον κάθε τόπο. Το έθιμο της Ειρεσιώνης καταδικάστηκε ως ειδωλολατρικό από το θεοκρατικό καθεστώς του Βυζαντίου και απαγορεύτηκε η τέλεσίς του. Αιώνες αργότερα το ίδιο έθιμο επανήλθε με την μορφή Χριστουγεννιάτικου και Πρωτοχρονιάτικου δένδρου από τους Βαυαρούς που συνόδεψαν τον Όθωνα στην Ελλάδα, ως δικό τους Χριστουγεννιάτικο έθιμο. Παρ’ όλα αυτά, το έθιμο της Ειρεσιώνης υπήρχε πάντα στην ιστορική μνήμη των Ελλήνων, γι αυτόν τον λόγο, το Χριστουγεννιάτικο δένδρο υιοθετήθηκε αμέσως.

(Πηγές : Λεξικό LIDDEL & SCOTT, Ιστορία του Ελληνικού Έθνους της ΕΚΔΟΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ, κ.ά.

Σημείωση : Κότινος = αγριελαία – κοτινάς είναι ο καρπός του κοτίνου.- Κότινος ή Ειρεσιώνη – Κλάδος ελαίας στολισμένος με τούφες λευκού ερίου (μαλλιού) που έδιναν ακριβώς την εντύπωση του «βάμβακος». «Είρια από ξύλου», «δενδρόμαλλον».- Cotton ή coton διεθνώς σημαίνει το βαμβάκι, βαμβακερόν κ.λ.π.- Στην Γερμανική είναι Baum-Wolle .Δηλαδή «έριον δένδρου». Ο συνειρμός είναι εκ του Κοτίνου : «είρια από ξύλου».

ΛΟΥΤΣΙΟ ΜΑΓΚΡΙ

To μεγαλύτερο αμάρτημά του ήταν που έφυγε με τέτοιο τρόπο

«Η παραβολή του Μπρεχτ, που διάλεξε για τίτλο του βιβλίου του ο Λούτσιο Μάγκρι, «Ο ράφτης της Ουλμ», ισχύει για τον κομμουνισμό: προς το παρόν δεν τα κατάφερε, αύριο όμως ίσως να τα καταφέρει. Στο παράρτημα αυτού του βιβλίου υπάρχει το κείμενο που είχε γράψει το 1988 ως πλατφόρμα για το 18ο Συνέδριο του ΙΚΚ, το οποίο, αν το διαβάσουμε και σήμερα, μετά από είκοσι χρόνια, μοιάζει να είναι στρατηγικό κείμενο εξαιρετικά επίκαιρο». Λουτσιάνα Καστελίνα

Της Λουτσιάνα Καστελίνα

Δεν μου είναι εύκολο να γράψω για το θάνατο του Λούτσιο Μάγκρι. Εκτός από το ότι μοιραστήκαμε μισό αιώνα πολιτικού αγώνα, υπήρξαμε και σύντροφοι στη ζωή, έστω και σε πολύ παρελθόντα χρόνο.  Μολαταύτα γράφω, υποχωρώντας στο αίτημα των συντρόφων της εφημερίδας, γιατί ο Λούτσιο ήταν πλέον εκτός δημόσιας πολιτικής ζωής εδώ και πάρα πολλά χρόνια και πολλοί με ρωτούσαν τι έκανε, πού βρισκόταν.
Σε μια εποχή κατά την οποία όλη η πολιτική είναι εικόνα, εκείνος είχε χάσει ορατότητα: επειδή είχε αρνηθεί να επανεκλεγεί βουλευτής ήδη από το ‘94, δεν έγραφε πια στις εφημερίδες, μόνο σπάνια δεχόταν την πρόσκληση να συμμετάσχει σε κάποια πρωτοβουλία.  Οι νεότεροι, αυτοί που γεννήθηκαν όταν το ΙΚΚ διαλυόταν και το Pdup (Κόμμα Προλεταριακής Ενότητας) είχε ήδη δώσει ένα τέλος στην ιστορία του, ίσως να μην είχαν καν ακούσει γι’ αυτόν, αν δεν τον ανέφεραν οι πατεράδες τους που ανήκαν στη γενιά του ’68.

Σιωπηλός, αλλά όχι αμέτοχος

Γι’ αυτό θα ήθελα να μιλήσω προπαντός σ’ αυτούς που δεν τον γνώρισαν, ή δεν τον γνώρισαν καλά. Δεν ήταν αμέτοχος, ο Λούτσιο, ούτε τώρα, κάθε άλλο. Στο μεταξύ υπάρχουν τα πιο πρόσφατα χρόνια, τότε που δημοσιεύτηκε η δεύτερη σειρά του περιοδικού «Μανιφέστο», που έγινε μαζί με την ομάδα που είχε φτιάξει το πρώτο και με μερικούς συντρόφους που τότε είχαν παραμείνει στο ΙΚΚ, ανάμεσά τους τον Ινγκράο και τον Τορτορέλα. Κράτησε πέντε χρόνια από το 1999 ως το 2003, και μετά, για πολλούς λόγους, σταμάτησε. Κρίμα, γιατί σας καλώ να το ξαναδιαβάσετε, είναι γεμάτο με πολύ ενδιαφέροντα γραπτά του Λούτσιο και άλλων συντρόφων. Μέχρι πριν λίγο καιρό ήταν αναγνώσιμο στο αρχείο της ιστοσελίδας του «Μανιφέστο», νομίζω ότι υπάρχει ακόμη.

Από τότε ο Λούτσιο ασχολήθηκε με το βιβλίο που δημοσιεύτηκε πριν δυο χρόνια, που τώρα υπάρχει σε οικονομική έκδοση και έχει μεταφραστεί στην Αγγλία, στην Ισπανία, στην Αργεντινή και τώρα μεταφράζεται στη Βραζιλία. Μια μεγάλη δουλειά, όχι μια αυτοβιογραφία, αλλά μια εμπεριστατωμένη έρευνα για τον ιταλικό κομμουνισμό από την οπτική του διεθνούς πλαισίου, ένας προσεκτικός στοχασμός, ίσως ο μοναδικός που υπήρξε για το μεγαλύτερο κομμουνιστικό κόμμα της Δύσης, για τα αίτια της επιτυχίας του και για τα αίτια που το οδήγησαν στην εξαφάνιση. Δεν λείπει –και το γεγονός ότι δεν έπαυε να αναρωτιέται για την ίδια του τη δράση, ήταν ένα προτέρημα του Λούτσιο– και ένας κριτικός στοχασμός για κάποιες δικές μας απλοποιήσεις, της ομάδας «Μανιφέστο», μόλο που δεν αναφέρεται άμεσα σ’ αυτή την εμπειρία.  Το βιβλίο ονομάζεται «Ο ράφτης της Ουλμ», τίτλος μιας παραβολής του Μπρεχτ: ο ράφτης έλεγε ότι ο άνθρωπος θα πετούσε, ο επίσκοπος πρίγκιπας δεν το πίστευε, και, τέλος, επειδή είχε βαρεθεί την επιμονή του, του είπε «δοκίμασε, πήγαινε στο καμπαναριό και πέσε». Ο ράφτης έπεσε και τσακίστηκε. Όμως ποιος είχε δίκιο;  Γιατί είναι αλήθεια ότι τότε ο ράφτης δεν κατάφερε να πετάξει, αργότερα όμως ο άνθρωπος πέταξε. Η παραβολή ισχύει για τον κομμουνισμό: προς το παρόν δεν τα κατάφερε, αύριο όμως ίσως να τα καταφέρει.